DOORPRIKT: (Prijzen)slag in het water
De warenhuisketens voeren momenteel een zware concurrentieslag en die zien we ook in Heusden-Zolder waar we bedeeld zijn met ruim een dozijn supermarkten. Een meerderheid daarvan is nu ook op zondag open en tegelijk bestoken ze elkaar met kortingen.
Op het eerste gezicht lijkt dit alleen maar voordelig voor de consument. Die kan zeven dagen per week zijn boodschappen doen – wat op de Cité eigenlijk al jaren realiteit is – en de heilige dag des Heren zit toch al langer weggeborgen in de kerkarchieven. En wie heeft er niet graag dat zijn winkelwaar goedkoper wordt. Dat is de mooie kant van ’t verhaal, maar een aantal kanttekeningen dringt zich op.
De zondagsopening neemt het personeel zijn vaste vrije dag weg. Sommigen vinden dat OK en zijn tevreden met de extra zondagsvergoeding. Maar het is naïef te stellen dat de werkgelegenheid verhoudingsgewijs mee zal groeien. Als de personeelskosten de pan uitswingen, dan verdampt immers de winst van de zondagsopening. Dus wordt over heel de week met de kam door de personeelsbezetting gestreken. En wordt – zoals vaak ook in de zorg – meer gekozen voor deeltijdse medewerkers. Met meer koppen kan een planner immers makkelijker de puzzel leggen. En dat is zeker handig wanneer op zondag maar een halve dienst verzekerd wordt. Het is ook niet zo dat consumenten meer gaan kopen omdat ze op zondag naar de winkel gaan, dan slaan ze gewoon minder in op weekdagen of blijven weg uit andere winkels.
En dan de concurrentieslag tussen de supermarkten. Die speelt zich vooral af bij de voedingsproducten. En als de prijzen van voeding steeds meer naar beneden moeten – terwijl transport, logistiek, energie, verpakking en personeel alsmaar duurder worden - dan moet de kostprijs aan de basis zakken. En dan kom je andermaal bij de veel getergde boeren terecht. Zij hebben in het verleden al te vaak dit gelag betaald en staan nu weer onder druk. Bovenop de gevolgen van het Mercosur-akkoord, met dank aan Europa. Maar ook voedingsproducten en -grondstoffen die multinationals vanuit het zuiden importeren, worden onder de loep genomen en ook daar zijn het de lokale producenten en hun werknemers die financieel moeten inbinden.
Da’s nog niet alles. Promotie-acties in warenhuizen hebben vaak te maken met brood en banket en met vleeswaren. En dat aan prijzen die voor de bakkers en de beenhouwers in de straat niet meer haalbaar zijn. De statistieken over het aantal verdwijnende bakkers en beenhouwers zijn dramatisch, wie nog overblijft zou als erfgoed moeten gekoesterd worden. En maak je vooral geen illusies: de prijskortingen die de grote retailers aan promoprducten toestaan, worden verrekend in de andere rekken of koelkasten. Tientallen studies en enquêtes hebben de afgelopen jaren aangetoond dat de winkelkar alleen maar duurder wordt.
En mocht het alsnog allemaal niet meer rendabel zijn, vanuit de Nederlandse, Franse of Duitse hoofdkwartieren wordt een warenhuis met één pennentrek gesloten, en niet alleen op zondag. (Dirk Reynders)
(reacties op Facebook)87494